Dzieci

niedziela, 25 październik 2015 19:43

Jak dziecko w wodzie

Napisała
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę
  • Wydrukuj
  • Email
Oceń ten artykuł
(1 głos)
Nauka plywania Nauka plywania Ewa Guzowska

Każdy wie, iż ruch, a przede wszystkim ten związany z wodą ma terapeutyczny wpływ zarówno na dziecko, jak i osobę dorosłą. Likwiduje stres, niweluje napięcie po całym dniu w pracy, a przede wszystkim zbliża rodzica do swego dziecka, pogłębia ich wieź rodzicielską.Twoja pociecha może zacząć lekcje "profesjonalnego" pływania już od 3. miesiąca życia. Dzięki temu Ty, jako rodzic, bierzesz czynny udział w jego rozwoju fizycznym i emocjonalnym!

Czego chcieć więcej dla naszego dziecka?

Zajęcia na basenie powinny być dostosowane do możliwości, umiejętności i wieku naszego ukochanego szkraba. Niemowlęta (w wieku od 3 miesięcy do 1. roku życia) podczas zajęć oswoją się ze środowiskiem wodnym, będą nabywać umiejętności, związane z poprawnym oddychaniem, a z czasem nauczą się w bezpieczny sposób wchodzić do wody i utrzymywać się w niej w pozycji pionowej i poziomej! Rodzice podczas ćwiczeń w wodzie zdobędą wiedzę z zasad bezpiecznego poruszania się na terenie pływalni, co zniweluje ich poczucie strachu przed pierwszymi zajęciami na basenie.

Na dalszym etapie edukacji (od 1. do 2. roku życia) - zajęcia uwzględniają także naukę bezpiecznego poruszania się dziecka na terenie pływalni. Jednocześnie specjaliści (trenerzy) wykorzystują rożnego rodzaju techniki i metody, które przyspieszają i zachęcają małe dziecko do przychodzenia na zajęcia, na przykład podczas zajęć uczą ich różnych piosenek czy wierszyków, a dla odważnych tworzone są mini tory przeszkód. W tym okresie rozwoju maluszka trenerzy uczą samodzielnego poruszania się w wodzie na plecach, brzuchu i w pionie, angażując głównie stopy- na ich poprawną pracę zwracana jest szczególna uwaga. Dziecko 2-, 3-letnie, które systematycznie uczęszcza na basen, w dalszym ciągu jest uczone, jak w poprawny sposób powinno poruszać nóżkami, a jednocześnie wprowadza się elementy zdrowej rywalizacji pomiędzy dziećmi, np. mini zawody pływackie, gry grupowe, wyciąganie przedmiotów z dna basenu oraz nauka samodzielnego pływania (ok.  10 metrów). Dzielny pływak to taki, który ma od 3,5 roku do 4,5 roku i już uczy się pływać na grzbiecie, chętnie podczas zajęć bierze udział w rożnego rodzaju zawodach grupowych, nurkuje, skacze, potrafi pływać strzałką pod wodą, jednak cały czas pracuje nad poprawną pracą nóg.

Kiedy najlepiej nauczyć dziecko pływać?

Najlepiej uczyć pływania miedzy 6., a 8. tygodniem życia maleństwa. Właśnie wtedy ma jeszcze zakodowane odruchy z życia płodowego np. nie boi się i nie otwiera ust, kiedy się zanurza. Niemowlę, które nie uczęszcza na basen, traci pierwotne odruchy, dlatego trudniej jest przyzwyczaić roczne dziecko do wody niż kilkumiesięczne. Zatem radzimy: im wcześniej zaczniemy nasze pociechy oswajać z wodą, tym szybciej będziemy mieć w domu mistrza olimpijskiego.

Ponadto dla rodziców, taki rodzaj spędzania czasu wolnego korzystnie wpływa na zdrowie psychiczne i fizyczne - mianowicie uczy nas opanowania, spokoju i szybkiego reagowania w momencie, kiedy widzimy, ze nasze dziecko właśnie zachłysnęło się wodą. Ćwiczenia na basenie wpływają korzystnie na nasz kręgosłup, zmniejszają bóle oraz profilują naszą sylwetkę. Z zajęć zatem korzysta i dziecko i jego rodzic - same pozytywy!!

Należy również pamiętać, że cały czas nad bezpieczeństwem naszych dzieci podczas zajęć w basenie, czuwają instruktorzy pływania oraz ratownicy. Są oni przygotowani, do udzielenia natychmiastowej pomocy, w razie gdy nasze dziecko zachłyśnie się wodą.

Pływanie w domu?

Rodzice, którzy nie chcą, aby ich dziecko bało się zajęć na basenie, powinni oswajać je w warunkach domowych. Jak można to zrobić? Przyzwyczajać dziecko do delikatnego polewania go wodą i lekkiego zanurzania główki. Jeżeli takie czynności będą systematycznie wykonywane przez rodzica, to maluch bardzo szybko zaakceptuje i polubi zajęcia na basenie.

Ćwiczenia w wodzie i korzyści z nich płynące

Jedną z korzyści jaką daje kontakt z wodą starszym dzieciom (głównie chodzi o dzieci w wieku szkolnym) to poznanie siebie i swoich możliwości. Podnosi samoocenę i wiarę w siebie, uczy samodzielności, poprawia koordynacje ruchową oraz zmniejsza poczucie lęku. Dziecko staje się bardziej odważne, szybciej podejmuje decyzje oraz wzmacnia swoją odporność na rożnego rodzaju infekcje. Ćwiczenia na basenie aktywizują układ kostno - mięśniowy, stanowią doskonałą gimnastykę dla mięśni i stawów, wspomagają proces rehabilitacyjny dla dzieci z asymetriami oraz z podwyższonym napięciem mięśniowym, relaksują i uspokajają dziecko.

Zaburzenia i choroby a wskazanie do zajęć na basenie

Jednym z zaburzeń, w którym wykorzystywana jest terapia poprzez wodę jest Mózgowe Porażenie Dziecięce. W tym wypadku woda pomaga w utrzymaniu odpowiedniej masy ciała i stanowi profilaktykę przeciwodleżynową. Hydroterapia stosowana jest u dzieci z upośledzeniem umysłowym jako forma socjalizacji, ale także wykorzystywana jest jako jeden z elementów walki z nadwagą. Dr Alicja Karney w jednym ze swoich wywiadów mówi, iż kontakt z wodą powinien być stosowany również w  terapii dzieci z ADHD1. Ćwiczenia na pływalni - stosowane w dystrofii mięśniowej- wzmacniają mięśnie i dbają o to, aby utrzymać odpowiednią wagę. Również w reumatoidalnym zapaleniu stawów - hydroterapia pozwala zachować ruchomość w stawach oraz zwiększa zakres ruchów.

Jak widać, hydroterapia ma szerokie zastosowanie zarówno u małych dzieci, jak i u dorosłych. Pozytywnie wpływa na samopoczucie psychiczne, fizyczne oraz wspomaga proces socjalizacji. Jeżeli masz dziecko i chcesz, by dobrze się rozwijało, było pewne siebie, miało adekwatną samoocenę, nawiązywało poprawne relacje społeczne, a przy tym świetnie się bawiło- nic prostszego! Zapisz go do szkółki pływackiej, a zobaczysz, jak krok po kroku będzie stawało się samodzielne i pewne swoich możliwości.


1. Źródło: http://www.akademiaruchu.eu/akademia-ruchu/plywanie-niemowlat/plywanie-niemowlat.php,
 

 

 

 



Dodaj tutaj swoją ofertę >>>


Czytany 1741 razy Ostatnio zmieniany środa, 02 grudzień 2015 21:48
Ewa Guzowska

Jestem pedagogiem społeczno - opiekuńczym w trakcie doktoratu z pedagogiki na Wydziale Nauk Społecznych UG. Ukończyłam Studium Pomocy Psychologicznej w Warszawie oraz studia podyplomowe z zakresu Terapii i Diagnozy Dzieci z zaburzeniami w Gdańsku.

Pracowałam jako terapeuta uzależnień, a także jako pedagog szkolny w jednej ze szkół ponadgimnazjalnych w Gdańsku.

Prowadzę liczne szkolenia dla nauczycieli i pedagogów w województwie pomorskim. Współpracuję z Centrum Kultury Morena w Gdańsku, prowadzę tam zajęcia dla seniorów.

Od 2012 roku jestem wykładowcą przedmiotów pedagogicznych w Gdańskiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Gdańsku, a od tego roku akademickiego współpracuję także z Wyższą  Szkołą Bezpieczeństwa w Gdańsku.

Moje zainteresowania dotyczą przede wszystkim sfer pedagogiczno - psychologicznych, oświaty oraz kultury.

Zamierzam pisać o problemach dzisiejszych rodzin, ich sposobie radzenia sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi, a także o tym na co powinniśmy zwracać uwagę jako istoty czujące i empatyczne.

Życzę miłego czytania i komentowania moich artykułów.